Treść

Niedziela, 14 czerwca, na długo pozostanie w pamięci mieszkańców Suchej Beskidzkiej. Ulicami przeszła pierwsza w historii miasta Parada Nowoorleańska. Barwne i pełne energii widowisko zainaugurowało ósmą edycję festiwalu artystycznego „Potknij się o Jazz”. Pomysłodawcą i organizatorem wydarzenia jest Fundacja Artystyczna Teraz, która od lat konsekwentnie realizuje projekty o wysokiej wartości artystycznej, wzbogacające ofertę kulturalną miasta, które jest partnerem Festiwalu.

Parada Nowoorleańska to idea wywodząca się bezpośrednio z amerykańskiej kolebki jazzu. Jej założeniem od ponad stu lat jest wyprowadzanie muzyki granej na żywo z sal koncertowych wprost na ulice miast. To niezwykle radosna forma świętowania, która zaciera granice między artystą a widzem, czyniąc każdego aktywnym uczestnikiem wydarzenia. Fundacja Artystyczna Teraz z powodzeniem przeniosła ten model na suski grunt. Muzyka opuściła tradycyjną scenę, a do wspólnego obcowania z kulturą zaproszono mieszkańców i gości, łącząc pokolenia niezależnie od muzycznych upodobań. Roli przewodnika muzycznego korowodu podjął się znakomity aktor Cezary Skrocki, prowadząc paradę z nieodłącznym humorem. Zanim jednak przemarsz rozpoczął się na dobre, przed budynkiem Centrum Kultury i Filmu na zgromadzonych czekała pierwsza artystyczna niespodzianka. Członkowie grupy teatralnej Street Art, działającej przy fundacji „Małe Światy”, zaprezentowali fragment plenerowego spektaklu Mały Książę. Występ młodych aktorów nagrodzono zasłużoną burzą oklasków, po czym kolorowy pochód ruszył ulicą Mickiewicza. Uczestnicy ubrani w fantazyjne stroje i kapelusze inspirowane modą lat 30. XX wieku wzbudzali entuzjazm wśród przechodniów oraz kierowców przemierzających centrum miasta. Nad głowami górowały okazałe parasole niesione przez pracowników Banku Spółdzielczego w Suchej Beskidzkiej, którzy licznie włączyli się w paradę. Cafeteria Oranżeria częstowała uczestników drobnymi smakołykami, dopełniając radosną atmosferę wydarzenia. Kolejną atrakcją był minikoncert Zespołu Regionalnego „Ziemia Suska”, który doskonale połączył lokalne tradycje z jazzowym duchem festiwalu.

Kulminacja artystycznych wrażeń nastąpiła na suskim rynku. Zgromadzeni usłyszeli dobiegające z dwóch stron placu dźwięki trąbek prowadzących niezwykły muzyczny dialog. Na balkonie Cofeina Jazz Cafe swój kunszt zaprezentował wybitny trębacz Adam Kawończyk, któremu z balkonu Domu Katolickiego „odpowiadał” jazzman Piotr Damasiewicz. Całości towarzyszył akompaniament idącego w paradzie zespołu Leliwa Jazz Band, co szybko zaowocowało pojawieniem się pierwszych tańczących par na płycie rynku.

Po żywiołowych wydarzeniach barwna parada dotarła do parku zamkowego. To właśnie tam, w plenerowej scenerii obcowanie z jazzem miało swoją kontynuację. Przed zgromadzoną publicznością wystąpił zespół Asia Czajkowska Quartet z nowatorskimi aranżacjami utworów wybitnych polskich kompozytorów: Henryka Warsa, Władysława Szpilmana, Jerzego Senta i Krzysztofa Komedy. Zabrzmiały również niezapomniane szlagiery z repertuaru Kabaretu Starszych Panów, Andrzeja Zauchy oraz Ewy Demarczyk. Publiczność gorąco przyjęła to połączenie poetyckich tekstów, wysublimowanej wokalizy z elementami scatu oraz wirtuozerskich improwizacji instrumentalnych. Urozmaiceniem był występ Szkoły Tańca Swing City z Bielska-Białej, połączony z otwartymi warsztatami dla publiczności. Energiczne pokazy i żywiołowa muzyka szybko porwały widzów do wspólnej zabawy. Chętnych do poznania podstawowych kroków swingowych i charlestonowych nie brakowało. Zarówno młodsi, jak i starsi uczestnicy z dużym entuzjazmem włączali się do zajęć prowadzonych przez instruktorów. Finałem niedzielnego święta jazzu był koncert formacji Leliwa Jazz Band. Tradycyjne brzmienia Nowego Orleanu i doskonale znane standardy sprawiły, że publiczność raz po raz rytmicznie kołysała się w takt muzyki. To zakończenie idealnie podsumowało dzień, który pokazał, że jazz potrafi nie tylko wybrzmiewać ze sceny, ale także skutecznie ożywiać miejską przestrzeń i integrować mieszkańców wokół wspólnego przeżywania muzyki.

Wojciech Ciomborowski